Van Leeghwater tot Zaankanter

Van Leeghwater tot Zaankanter


In oktober 1999 volgde de uitgave van het boek, 'VAN LEEGHWATER TOT ZAANKANTER'. Na zijn debuut met de streekroman 'VERBOND MET DE WIND' in 1986, beschrijft Klaas Abraham Knaap in zijn tweede boek z'n jeugd in Koog aan de Zaan. In kort bestek gaat hij in op de stamboom van Jan Adriaanszoon Leeghwater, waarin de familie staat vermeld bij de Zaanse afstammelingen van deze Rijper ingenieur. U maakt kennis met een arbeidersgezin in opbouw, na de slopende jaren van de tweede wereldoorlog. Gebeurtenissen in de buurt worden luchtig verwoord, terwijl de mensen als het ware tot leven komen.


Doordat hij tijdelijk naar Zaandam en later naar Zaandijk verhuist, komt in dit boek vrijwel de hele Zaanstreek aan bod. In Wormerveer volgde hij voortgezet onderwijs. Ook Het Zwet bij Wormer en Jisp krijgt de nodige aandacht. Een aantal foto's en tekeningen verlevendigen één en ander en zullen bij vele streekgenoten herinneringen oproepen aan hun jeugd. De lezer krijgt de herinneringen, welke hij optekent vanaf zijn vierde levensjaar, voorgeschoteld. U maakt kennis met mensen zoals een oom en tante die zonder het te beseffen, kannibalen werden.


Lees hoe hij gaat logeren in den Haag, bij Mensje van Keulen, een nicht van de schrijver. Tevens kunt U vernemen, wat Freek de Jonge in zijn boek Zaansch Veem, verzweeg. De vervuiling van de Zaanstreek, waarvan aan het eind van de jaren vijftig op sluipende wijze sprake was, wordt verwoord en met foto's omlijst. In Het Westzijderveld lagen destijds de lege vaten met residuen van allerlei stoffen, hoog opgetast. Hij vertelt over zijn vele avonturen her en der in de streek en hoe een burenruzie werd beslecht in een arbeiderswijk. Dit boek was vanaf half november 1999 verkrijgbaar. ISBN.nr:90-9013006-3 De uitgave werd door uitgeverij Lectori Salutem op de markt gebracht. In 2004 is nog een beperkt aantal boeken bij Bruna Zaandam verkrijgbaar.


Het boek bevat circa 80 foto's een aantal tekeningen en plattegronden. Tevens is er een hoofdstuk gewijd aan overplaatsingen van molens en komt het Westzijderveld ruimschoots aan bod. Het boek omvat totaal 232 pagina’s is in linnen gebonden, met stofomslag. Zoals bij 'Verbond met de wind', werd een beroep gedaan op het Reint Laan Fonds. In augustus 1999 besloot het fonds een renteloze lening toe te kennen, teneinde de druk van het boek te helpen financieren. Kortom, 'VAN LEEGHWATER TOT ZAANKANTER' is een boek dat iedere Zaankanter zou moeten lezen.


Reacties van lezers

Telefonisch: Marijke van der Pol. Mijn vader woonde in de Jonge Kuiperstraat. Hij was lid van Pro Rege, het gereformeerde kerkgenootschap. (Ik herinner me hem met een zwarte bril met dik montuur) Dat moet hem zijn geweest. Zij is van 1958. Haar broer Eduard had bij mijn broer Bram in de klas gezeten. Hij is van 1954, mijn broer Bram is van 1953. Zij heeft zelf een manuscript liggen. Ik heb haar het adres van H&R gegeven.


Piet de Jong belde. Hij heeft het boek met plezier gelezen. Hij komt er zelf in voor. Zijn zuster is de moeder van Johan Wolters. Hij las aan haar voor wat Johan allemaal aan de hand had. Ze zat helemaal verstijfd in haar stoel. Heeft mijn Johan dat gedaan? Vroeg ze zich af.


Dhr. de Boer belde op: 1 maart 2000. Hij is oud eigenaar van de Boer's Zakkenhandel en neef van de eigenaars van Zaans Veem H. de Boer Jbzn. Hij heeft genoten van het boek. Ook zijn kinderen 1 dochter en 2 zoons kregen het boek van hem. Zijn dochter heeft er van genoten.


Geke Nijen-Sikkens. Zij woonde in het houten huisje waar nu PDZ in de Zeemanstraat in Zaandam is gevestigd. Ze heette: Geke(niet Joke) Er stond Klos op de deur. Zij woonde met haar moeder in, bij opa Klos. Zij heet nu Bakker en belde me op 30-maart 2000. Ze vond het boek erg leuk om te lezen. De meester met baard op de Vinkenstraatschool was volgens Geke, Dhr. Meekman.


Een dame uit de Munnikstraat in Koog a/d Zaan had VLTZ voorgelezen aan haar blinde moeder. Die genoot van die Koogse kwajongen. Na een tijdje was het boek uit en vroeg moeder, ik ben zo benieuwd hoe het verder met hem is gegaan. Wat moeten we nu? Wachten op het volgende boek, zei de dochter. Dat zou vijf jaar later gebeuren.